Dagblad de Limburger, 21-08-2001
Tekst bij foto: Will Silkens, de vogelman van Heel.
Verborgen vogelwereld in Heelse achtertuin.
De achtertuin van Will Silkens uit Heel staat vol met grote en kleine volières. Achtenvijftig in totaal. In die volières wilde duven uit de hele wereld. De 'vogelman' en zijn liefde voor de gevleugelde vrienden.
Heel. Hij zou als bijnaam 'de vogelman van Heel' kunnen hebben. Will Silkens is dagelijks tussen zijn Duiven te vinden. Zijn achtertuin staat vil met 58 volières waarin driehonderd vogels rondfladderen. Wilde duiven, 75 soorten in totaal.
Volgens Silkens de grootste collectie wilde duiven in West-Europa. "In mijn computer staan twaalfhonderd namen van mensen die hier zijn komen kijken Italianen, Spanjaarden, Hongaren, Noren. En dat terwijl ze hier in het dorp van niks weten."
Wat Silkens in zijn tuin heeft, is niet mis. Tijdens een rondleiding praat hij bijna onophoudelijk over zijn passie. Aan de volières hangen kaartjes met de Latijnse benamingen van de vogels die erin zitten, in vier talen vertaald. Op ieder kaartje staat verder aangegeven of het geslacht makkelijk te herkenen is. "Is makkelijk voor eventuele kopers. Want als je een koppel koopt, wil je natuurlijk zeker zijn dat de een het mannetje is en de ander het vrouwtje."
De kaartjes zijn ook makkelijk voor de leek op duivengebied.
De dolksteekduif - te herkenen aan de bloedrode punt op de borst - komt voor op de Filippijnen. Is daar bijna uitgestorven. De liefdesduif (officiële benaming) heeft twee jongen in de voederbak zitten. De mooiste is de fazantduif, een van de grotere soorten. Komt uit Nieuw-Guinea. Maar ik weet ook niet alles. Ik heb drie duiven, waarvan ik bij god niet weet welke soort het is. En er is niemand die me dat kan vertellen. Ik heb ontzettend veel boeken over duiven, maar kom er maar niet achter."
Toen mijn vrouw stierf zat ik met twee jonge kinderen. En een baan natuurlijk, Dan houdt het even op. Ik kwam later via via weer met vogels in aanraking. En dan gaat het snel. Het is net een ziekte die snel om zich heen grijpt. Toen ik bij de politie in Tilburg werkte, woonde ik op een flatje, Dan gaat het niet. Maar toen ik een nieuwe baan kreeg als rij-examinator en weer naar Limburg verhuisde, stond ook binnen een half jaar een volière in de achtertuin. Het laat je gewoon niet meer los."
De vogels van Silkens komen uit de hele wereld. Direct uit het buitenland of gekocht op een beurs. Natuurlijk kent hij ook de verhalen van beschermde vogels die op schiphol binnenkomen. "De vogels die bij mij zitten behoren over het algemeen niet tot een beschermde diersoort. Er zitten wel een paar soorten die bijna niet meer in jet wild voorkomen.
Daar moet je een vergunning voor hebben van het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. En die zijn streng. Iedere keer als van die soorten een jong ter wereld komt, moet ik dat melden. Natuurlijk doe ik dat. Wat heb ik eraan als ze hier controleren en het blijkt niet te kloppen?"
Zelf heeft Silkens nooit meegemaakt dat hij een partij beschermde vogels kreeg. "Maar ik weet wel dat die dingen gebeuren. Ikzelf importeer ze altijd via vrienden en kennissen.
Vogels uit Indonesië komen van een vriend uit Jakarta. Die heeft daar een goedgekeurde vogelkwekerij. En gekweekte vogels mag je importeren. Maar ik zeg je één ding. Binnen een week nadat dit verhaal in de krant staat, staat de Algemene Inspectie Dienst (AID) hier op de stoep. Van mij mogen zie."
De liefde voor duiven gaat ver.
Zelfs de zilveren koffielepeltjes hebben het figuur van een duif. Silkens heeft net een film gemaakt over duiven. "Ik heb uren in een afgesloten aanhangwagen in de tuin gezeten.
Vogels gedragen zich anders als er mensen in de buurt zijn. Met een minicamera heb ik ze gefilmd. In totaal stond er 38 uur aan vogelfilm op de band. Man, het heeft pijn gedaan om dat terug te brengen tot een videoband van veertig minuten."
'De vogelman ut Heel' is nu bezig met het schieten van foto's voor een boek. "Daarom wil ik ook zoveel mogelijk vogels hebben. Ik erger me zo vaak aan schetterende boeken over wilde vogels. Daar staan vaak ontzettend slechte foto's in. En ik heb niet voor niks op de fotovakschool gezeten. Alleen kost het handenvol geld. Dus het zal nog wel een tijdje duren voor dat het boek klaar is."
Over een paar manden zwaait de rij-examinator af. Dan gaat hij met pensioen en heeft hij nog meer tijd voor de duiven.
"Daar verheug ik me nu al op.
Ik heb ooit eens in de Ziektewet gelopen. Ik was overspannen. Van het GAK kreeg ik de mededeling dat ik eens wat meer tijd aan mijn hobby moest besteden. En inderdaad, die vogels zijn zo ontzettend rustgevend. Ik kan niet wachten tot ik met pensioen ben."
Avicultura, Nr:11 2000
Tekst bij foto's:
1) Close up van een jong van de Australische Kuifduif.
2) Will met een jong van de Australische Kuifduif.
3) Een van de vele modellen broedmandjes,
deze heeft een overkapping.
4) Overzicht van een lange rij volières.
Will Silkens,
gedreven door de hobby.
Artikel uit tijdschrift Avicultura nr:11 2000.
Tekst en foto's N.H. van Wijk.
In het Limburgse land is Will geen onbekende in de hobby, zeker toen hij
nog dwerghoenders fokte en showde kwam je hem regelmatig tegen op de shows
overal in het land. Sinds de overschakeling van dwerghoenders naar de
oorspronkelijke duivensoorten gaat het showgebeuren aan hem voorbij.
Van dwerghoender - tot duivenfokker.
Al op 13-jarige leeftijd kreeg Will een trio zilverkleurige Sebrightkrielen
van zijn vader cadeau. Deze werden tussen de legkippen van zijn vader
geplaatst, want een apart hok was er niet bij. Met deze krielen werd toen
nog niet geshowd, maar er werd wel meegedaan aan hanenkraai wedstrijden.
Ook werden er nog voor zijn plezier sierduiven aangeschaft, maar dit was
van korte duur. Tijdens zijn militaire dienst wed de hobby op een laag
pitje gezet.
Pas na zijn huwelijk toen hij de beschikking kreeg over een huis met voldoende
ruimte werden er weer Sebrightkrielen aangeschaft, en later ook nog de
Hollandse krielen. Bij de Sebrightclub volgde hij G.G.Westendorp op als
voorzitter, daarnaast bekleedde hij meerdere bestuursfuncties zoals in
het N.H.D.B. bestuur afd. Limburg en bij de Kasteelparkshow, die georganiseerd
werd door de Sportfokkers in het land van Swentibold. Omdat de opfok met
de Sebrightkrielen toen veel problemen gaf met o.a. de juiste temperatuur
werd hiervoor naar een oplossing gezocht. Zo kwam hij in Duitsland een
warmteplaat tegen, die Will helemaal aanpaste voor de opfok van de Sebrights.
Dit gebeurde natuurlijk na vele testen.
Voor deze warmteplaten die de naam W.S.H. kregen (Will Silkens Heel) werd
een bedrijfje opgericht, en in die tijd stond hij hiermee op vele shows.
Wegens gezinsomstandigheden kon er niet meer geshowd worden, mede hierdoor
kon hij aan de verplichtingen van de speciaalclub niet meer voldoen, waardoor
Will zijn bestuursfunctie beëindigde en tevens zijn kippenhobby.
Na verloop van tijd gaf zijn schoonzus het advies om maar eens te gaan
kijken bij een kennis van haar die kwartels en oorspronkelijke duiven
fokte. Bij dit bezoek was Will gelijk verkocht, er werden Australische
Kuif- en Bronsvleugelduiven aangeschaft, dit vormde de basis van de oorspronkelijke
duivenhobby, en werd hij spoedig lid van Aviornis.
Avicultura, Nr:11 2000
Tekst bij foto's:
1) Wongaduif.
2) Broedende Dolksteekduif.
3) Overzicht van de kooien met de Lachduiven.
Op de wereld leven ruim 300 soorten oorspronkelijke duivensoorten, dit zijn dan alle groepen zoals zaadetende en vruchtenduiven. Will beperkt zich voorlopig alleen tot de zaadetende soorten, waarvan hij er inmiddels, plm. 70 in zijn bezit heeft. Van de meeste soorten wordt er gekweekt, Deze collectie die langzaam werd opgebouwd kan gerust uniek genoemd worden, want een grotere collectie zaadetende duiven zal je in West Europa niet vinden.
Aan de vruchtenduiven, die veelal het kleurrijkst zijn, begint Will voorlopig nog niet, naast het feit dat ze vorstgevoelig zijn, zijn ze erg bewerkelijk m.b.t. hun voeding, dit geldt ook voor de kosten hiervan. Thans woont Will in Heel op een prachtige locatie, nabij de Maasplassen, bij zijn woning is volop de ruimte om zijn hobby te beoefenen. Diverse lange volières zowel binnen als buiten zijn er zelf gebouwd. Ook heeft hij een grote volière waar meerdere soorten in zijn geplaatst, deze fungeert als voorbeeld, de fokvolières zijn kleiner, hierin worden één of twee koppels geplaatst, maar nooit van één soort. In het begin werden er ook nog kwartels bij in geplaatst, maar dit bleek geen succes, de problemen kwamen pas als er jonge uit het nest vlogen of vielen. Deze jongen werden dan door de kwartels dood of kaal geplukt, zodat ze van de kou stierven. In het broedseizoen worden de volières niet uitgemest, dit i.v.m. de rust. Langzamerhand werd het aantal volières uitgebreid, tot op heden is Will nog steeds bezig. Naast de oorspronkelijke soorten bezit hij ook nog Lachduiven in diverse kleuren. Deze Lachduiven gebruikt Will als broed- voedsterduiven. Meerdere soorten broeden in de volières maar 6 tot 8 dagen, en lopen er daarna vanaf. Van deze soorten worden de eieren geraapt en onder de Lachduiven geplaatst, in de regel gaat dit uitstekend. Ook op deze manier kun je van één koppel meer jonge duiven fokken. De Lachduiven zijn gehuisvest in gestapelde kooien van een beperkte afmeting. Om het geslacht vast te stellen is soms moeilijk, maar als u in het nest 3 of 4 eieren vindt dan kunt u er zeker van zijn dat het 2 duivinnen zijn. Een duif legt altijd maar 2 eieren, er zijn slechts een paar soorten die maar één ei leggen. Er bestaan holengrondbroeders, en de soorten die hun nest in een boom maken. IN de volière gebruikt Will verschillende modellen broedhokjes, zoals met overkapping, mandje en broedhokje. Duiven zijn slechte nestbouwers, daarom is een mandje of hokje beter, zodat de eieren er niet uit kunnen rollen. Ieder soort heeft zijn eigen broedgewoonte, zowel doffer als de duivin broedt op de eieren, de doffer broedt overdag en de duivin 's nachts. Zowel de eikleur die kan variëren van crèmewit tot bruin, als de broedduur zijn per soort verschillend. De kortste broedduur heeft de Rode Grondduif (12 dagen) en de langste de Manenduif met 28 dagen.
Voor zijn vroegere werk bij de politie moest Will veel fotograferen. Nu komt deze fotografische kennis goed van pas bij het fotograferen van zijn duiven. Inmiddels heeft hij vele soorten perfect op de foto staan, maar hij blijft erg kritisch over het resultaat, dieren fotograferen is en blijft erg moeilijk, en is erg tijdrovend, voor zijn mooie fotowerk heeft de Duitse vereniging van oorspronkelijke duivensoorten een kalender voor het jaar 2001 samengesteld met 12 van zijn duivenfoto's. Sinds 6,5 aar is hij met een verborgen videocamera zijn duiven aan het filmen. Mooi is hierop te zien dat de gedragingen heel anders zijn, dan wanneer er iemand in de buurt is. Inmiddels heeft hij een videoband samengesteld waarop 58 zaadetende soorten woerden getoond. Deze videoband duurt 45 minuten en is ondertiteld met de Latijnse naam, tevens zijn ze ondertiteld in het Nederlands, Duits of in het Engels.
Tot slot.
Regelmatig wordt Will gevraagd als gastspreker, zo is hij ook geweest bij de instructiedag voor de sier- en Watervogelkeurmeesters, die zich in de duivenmaterie gaan verdiepen i.v.m. het keuren hiervan. Deze groep heeft onlangs een hokbezoek bij hem afgelegd, zodat de vele soorten bewonderd konden worden. Ook regelmatig komen er liefhebbers uit heel West Europa bij hem op bezoek. Mocht u nieuwsgierig geworden zijn naar de wondere wereld van de duiven, dan bent u altijd bij hem welkom. Ook voor informatie van en over duiven kunt u bij hem terecht. Zijn adres luid: Will Silkens, Heel tel: 0475-578030. Wij wensen hem nog veel plezier en succes met zijn kleurrijke hobby.